چرا مردم ایران نباید دیگر در هیچیک ازانتخابات آینده شرکت کنند؟

در آخرین انتخابات ریاست جمهوری برگزار شده در ایران، جمهوری اسلامی آمار مشارکت مردمی هشتاد درصدی ارائه داد. قصد، زیر سوال بردن این آمار نیست بلکه مطرح کردن این سوال است، که چرا؟ چرا مردم ایران با چنین درصد بی سابقه ای در آن انتخابات بخصوص شرکت کردند؟ و چرا نباید دیگر تا تحقق کامل خواسته های خود؛ در هیچیک از انتخاباتی که توسط این نظام برگزار می شود، شرکت کنند؟  جمهوری اسلامی امروز، ....

آقای رضا پهلوی با مردم صحبت می کنند

وب سایت رسمی آقای رضا پهلوی در صفحه فیس بوک من هست. دیروز ایشان خبر راه اندازی بلاگ خود را بر روی فیس بوک اعلام کردند. سر زدم، و اولین پست که "سخن اول" بود رو خوندم. آقای رضا پهلوی، بعنوان یک فرد مطرح در آینده سیاسی کشورمان ایران؛ به جایگاه اینترنت و اهمیت ارتباط با مخاطبین خود واقف هستند. برایشان آرزوی موفقیت دارم.  

حذف نقشی بنام خدا، در نمایشنامه های سیاسی

میدونید، کار آدم سیاسی لزوما این نیست که فقط به فکر موقعیت و موفقیت سیاسی خودش باشه. بیشتر اوقات آدمها وقتی درگیر کار سیاسی میشن که می بینن یک چیزی یک جایی درست نیست؛ و با هدف بهتر انجام دادن کارها و خدمت به مردم و کشورشون وارد زندگی پابلیک می شن. البته باید این رو توجه داشته باشیم که نگاه به سیاست و کار سیاسی، همیشه با شک و ظن همراه بوده است؛ و شاید شک و ظن درست.
چرا که معمولا در دنیای سیاست شاهد حضور، بیشتر اوقات، آدمهای غیر صادق، دروغگو، آماده هرگونه عمل خلاف بمنظور پیشبرد و رسیدن به اهداف سیاسی خود، هستیم. این بنوعی باعث دامن زدن به نگاه تردید آمیز نسبت به سیاسیون شده است. این نگاه و برداشت تردید آمیز مختص یک کشور هم نیست. یک فرق اساسی اما، بین کشورهای با حکومتهای دمکرات و آن دسته کشورهایی که با حکومتهای خودکامه اداره می شوند، وجود دارد.

 آن این است که در حکومتهای دمکرات، قانون حاکم است. این بدان معناست که حاکمان سیاسی؛ 1. برای مدت محدودی حاکم هستند، و برای کسب قدرت سیاسی در این مدت محدود؛ باید که ناچارا در یک انتخابات آزاد توسط مردم به آن قدرت دست یابند. 2. در طول زمان دست یابی به قدرت سیاسی، بالاتر از قانون نیستند و در مقابل قانون با تک تک شهروندان عادی کشورشان؛ برابر هستند. قوای سه گانه حکومتی در این کشورها مستقل عمل می کنند و فردی که قدرت سیاسی را داراست؛ هرگز نخواهد توانست که قوای مقننه و قضائیه کشور را آلت دست امیال و خواسته های سیاسی خود کند. و قطعنا توانایی زندان، شکنجه؛ و قتل مخالف و رقیب سیاسی خود را نخواهد داشت.  

ولی در کشورهایی که با حکومتهای خودکامه اداره می شوند، یک فرد به همراه گروهی هوادار، قدرت سیاسی را، معمولا با زور سرنیزه، قبضه خواهد کرد. و با زور همان سرنیزه تا زمانی که سر نیزه قویتری از راه نرسد و با ریختن خون دیکتاتور قبلی و دارودسته هوادارش، او را از قدرت به زیر نکشد؛ حکمرانی خواهد کرد؛ انسانی که حتی خود را نماینده خدا روی زمین معرفی می کند. این روال قرنها ادامه داشته است. اما امروز شاهد آشنایی مردم کشورها به حقوق خود هستیم. این آشنایی می رود که به دوران نمایشهای سیاسی همراه با نقشی بنام خدا؛ پایان دهد.        

دیکتاتور سابق در قفس

دیکتاتور سابق مصر در قفس! روز خوبی است برای؛ درس عبرت گرفتن!

به سیم آخر زدن پاسداران

رابرت گیتس، وزیر دفاع آمریکا، در مصاحبه با سی ان ان گفته است که ایران-باز اشتباهی این اقلیت کوچک نظامی که کشور و مردمان را گروگان گرفته است را به ایران نسبت داده است-سلاحهای سنگین و خطرناک به شیعیان عراقی داده است. این مصاحبه در رابطه با کشته شدن 5 سرباز آمریکایی در هفته گذشته در عراق بود. این سربازان در حمله ای موشکی به پایگاه پیروزی-ویکتوری-در بغداد کشته شده بودند. اگرچه یک گروه شیعه عراقی مسئولیت این حمله را بر عهده گرفته است؛ قبول این مسئولیت اما ضرورتی نداشته است. چرا که عملیات شلیک موشک، آنهم در بغداد و با حاکمیت دولت شیعه آفای مالکی، چیز کوچکی نیست که بتوان آن را به گروههای مستقل و یا تروریستی نسبت داد؛ و خواهی نخواهی انگشت اتهام بلافاصله به سمت تهران نشانه می رفته است.

حدس من این است که تهران و سپاه پاسدارانش ترجیح دادند که گروهی شیعه این مسئولیت را بپذیرد. با این کار اما می توانستند اهداف گوناگونی را دنبال کنند. یک اینکه؛ نارضایتی و خشم خودشان را از اصرار و فشار مضاعف آمریکا بر اعمال تحریمهای بیشتر علیه سپاه پاسداران-می دانیم که بیش از 80 درصد اقتصاد ایران را بلعیده است-نشان دهند. دوم اینکه، عزم خودشان را بر مقابله و تهاجم-در مقابل موضعی دفاعی-به رخ آمریکا بکشند. این دومی، پیغامی دیگر هم می تواند داشته باشد؛ استیصال و چاره ای جز جنگیدن تا سر حد مرگ را؛ برای خود ندیدن! پیغام دیگر پاسداران تهران این است که، اگر قرار باشد ما برویم؛ تمامی ابزارهای ممکن را بکار خواهیم گرفت. این بدان معناست که جبهه درگیری به عراق و قطعا دیگر نقاط خاور میانه هم کشیده خواهد شد. اما من فکر می کنم که دوستان تهرانی ما وحشت زده شده اند، حدسشان درست است و باید وحشت زده باشند. اما یک چیز را باید که خوب بدانند؛ این دوران رنسانس اسلام است. حالا خود دانند!   

ویزای استرالیا

استرالیا بیش از ۱۴۰ نوع ویزای مختلف در کلاسهای تخصص و مهارت کاری، خانواده، کسب و کار، و انساندوستانه و پناهندگی دارد. این تنوع و گستردگی در ویزاهای موجود، بدان معناست که متقاضی ویزا در هر کلاس، احتمالا می تواند که مشخصات و نیازهای بیش از یک نوع ویزا را تامین کند. البته این احتمال، در بیشتر موارد ظاهر امر است. موفقیت و یا عدم موفقیت متقاضی در دریافت ویزای درخواستیِ؛ میزان انتخاب درست نوع ویزا خواهد بود. چرا که مشخصات و نیازهای لازم برای صدور هر نوع ویزا با دقت و ظرافت خاص حقوقی از دیگر ویزاها در کلاس مشابه؛ تفکیک شده اند. اشتباه در انتخاب و تقاضای ویزای مناسب، در مواردی، حتی می تواند که شانس متقاضی را برای تقاضای مجدد به مخاطره بیندازد.


به این دلیل مشورت و استفاده از یک وکیل مهاجرتی برای متقاضیان ویزای استرالیا، توصیه می شود.
ما می توانیم در انتخاب ویزای مناسب با حداکثر شانس قبولیِ، شما، خانواده و دوستانتان را در گرفتن هر نوع ویزا یاری کنیم. پرداخت حق الزحمه فقط در صورت موفقیت؛ در شرایط خاص. فردین نیکجو کارشناس مهاجرتی ثبت شده در اداره مهاجرت استرالیا می باشد. شماره ثبت: ۱۱۷۰۴۰۷
تماس با ما: تلفن: ۰۰۶۱۲۹۶۷۶۵۶۵۹
همراه: ۰۰۶۱۴۳۲۲۳۲۲۵۸

کنترل بلاگفا توسط از ما بهتران

من فردین نیکجو هستم از استرالیا، بلاگی با همین نام در بلاگفا داشتم. مدتی پیش متوجه فیلتر شدن بلاگم در ایران شدم. بعد از اینکه فیلترینگ برداشته شد؛ متوجه شدم که پست های من بلافاصله آپ نمی شوند، و حداقل 24 ساعت بعد، و در مواردی بیشتر، منتشر می شدند. همین الان متوجه شدم که این اتفاق در مورد کامنتهای پست ها هم صادق بوده است. نه تنها کامنتها با تاخیر منتشر می شده اند؛ بلکه در موارد بسیاری خذف می شده اند. بنابر این به این نتیجه رسیدم که یک یا چند نفر پست ها و کامنتهای بلاگ من رو کنترل می کنند. بلاگفا را کنسل کردم و از این به بعد اینجا می نویسم.